it’s me.

“Don’t ask yourself what the world needs. Ask yourself what makes you come alive and then go do that. Because what the world needs is people who have come alive.”

~Harold Whitman

8 ปีแล้วซินะ ที่ฝนเริ่มต้นเขียนไดอารี่

มองย้อนกลับไปก็ถือว่าเป็นการตัดสินใจที่ดีเลยทีเดียวที่ฝนเลือกที่จะเขียนไดอารี่ ในช่วงเวลานั้นของชีวิต

ฝนเชื่อว่ามันช่วยเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่างในชีวิตฝนเลยหล่ะ

ฝนอาจจะไม่ได้เป็นฝนอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้

ถ้า 8 ปีก่อนฝนไม่ได้ตัดสินใจจรดปลายปากกา ระบายสิ่งที่ทำให้ฝนไม่สบายใจลงไปในสมุดเล่มนั้น

คงยากที่จะอธิบายให้เข้าใจว่า ณ ช่วงเวลาหนึ่ง ที่เราต้องเจอกับสถานการณ์ที่เป็นทุกข์นั้น มันทุกข์มากขนาดไหน

เว้นซะแต่ว่า คุณจะได้เจอะเจอมันกับตัวมันเอง

ฝนถือว่า ตัวเองยังโชคดีที่ได้เจอกับช่วงเวลาที่ลำบากของชีวิต

ช่วงเวลาที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของฝน เมื่อ 8 ปีก่อน ฝนว่าตอนนั้นยังคงเป็นเด็กอยู่

การเปลี่ยนแปลงก็อะไรบางอย่างอาจจะง่ายต่อการปรับตัวมากกว่า

และก็อดขอบคุณฝนทิพย์วัยเยาว์คนนั้นไม่ได้ ที่ตัดสินใจที่จะเริ่มต้นเขียนไดอารี่

เริ่มต้นมองเห็นข้อดีในสถานการณ์ที่เลวร้าย

บางครั้งบางคราวที่ฝนทำตัวเหลวไหล ไร้สาระ ฝนก็จะเตือนตัวเองให้คิดถึงฝนทิพย์วัยเยาว์คนนั้น

เตือนตัวเองให้รู้ว่าฝนทิพย์เคย smart แค่ไหน เพราะฉะนั้นฝนทิพย์ที่อยู่ ณ ช่วงเวลาปัจจุบันนี้ห้าม fall down เด็ดขาด

ฝนจะต้องดีขึ้นกว่าเดิม จะต้องพัฒนาตัวเองให้ดีขึ้นอยู่เสมอ

อ่านแล้วอาจจะดูเป็น ideal ไปหน่อย มันก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ มันมีช่วงเวลาที่ฝนสามารถทำให้ตัวเองอยู่ภายใต้ control ได้

แต่บางช่วงเวลาฝนก็ลืมที่จะ control ตัวเอง ปล่อยให้ตัวเองทำสิ่งที่ไม่ควรจะทำลงไป

แต่ฝนก็ขอบคุณตัวเองที่ทุกครั้งที่รู้ตัวว่าฝนหลุดไปเยอะแล้วนะ

ฝนก็จะเริ่มตันใหม่อีกครั้ง พยายามใหม่อีกครั้งหนึ่ง

ฝนรู้ตัวเองเสมอว่า ฝนไม่ได้เป็นคน perfect เพราะฉะนั้นฝนควรจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่ตัวเองจะทำได้

สิ่งที่ฝนทำมันอาจจะไม่ได้ดีที่สุดในสายตาคนอื่น แต่มันจะสำคัญอะไรเล่าในเมื่อชีวิตก็ไม่ได้ยาวอะไรมาก

แทนที่จะมัวไปแคร์แต่สิ่งที่คนอื่นจะพูดเกี่ยวกับฝนว่าอย่างไร

สู้ฝนเชื่อมั่นว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันดีพอ และฝนก็ดีพอใน criteria ของตัวเองแล้ว

นั่นคงจะเป็นสิ่งที่ควรจะทำมากกว่า แค่ยิ้มให้ตัวเอง และรู้ว่าฝนทิพย์คือฝนทิพย์

น่าเศร้าที่บางคนพยายามที่จะทำความรู้จักกับคนอื่นๆอีกมากมาย พยายามร่ำหาสังคม

แต่ไม่แม้กระทั่งรู้จักตัวเองซะก่อน ฝนก็ได้แต่คาดหวังว่าวันนึง

พวกเขาจะหยุด…และคิดที่จะทำความรู้จักกับตัวเองบ้าง

เราเป็นแค่สิ่งเล็กๆบนโลกใบนี้ ผ่านมาแค่เสี้ยวเวลาสั้นๆ

เพราะฉะนั้นมันคงเป็นการดีกว่าที่เราจะใช้เวลาอันน้ิอยนิดที่เรามี ทำสิ่งที่ควรจะทำและรักที่จะทำมากที่สุด

“People are often unreasonable and self-centered. Forgive them anyway.

If you are kind, people may accuse you of ulterior motives. Be kind anyway.

If you are honest, people may cheat you. Be honest anyway.

If you find happiness, people may be jealous. Be happy anyway.

The good you do today may be forgotten tomorrow. Do good anyway.

Give the world the best you have and it may never be enough. Give your best anyway.’

Mother Teresa

One thought on “it’s me.

  1. ฝนทำให้รู้อยากเขียนขึ้นมาบ้างเลย 8 ปีที่ผ่านนอกจากทำให้ฝนมีทักษะการเขียนที่ี่ดีขึ้นแล้ว ฝนยังค่อยเติบโตอย่างแข็งแรง ดีขึ้นและดีข้นเสมอมา

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s