เจาะเลือดผู้อื่น…..สอนอะไรฝนทิพย์ได้บ้าง?

“A little more persistence, a little more effort, and what seemed hopeless failure may turn to glorious success. ”
-Elbert Hubbard

“Ambition is the path to success, persistence is the vehicle you arrive in. ”
-William Eardley IV

ตามหน้าที่ของวิชาชีพเทคนิคการแพทย์ เทคนิคการแพทย์ทุกคนจะต้องเจาะเลือดให้คนไข้ได้ใช่มั้ยคะ ถึงแม้ว่าจบออกไปแล้วบางคนอาจจะไม่ได้ใช้ความสามารถนี้เลยก็ตาม

จำได้ว่า คาบแรกๆที่เรียนเจาะเลือด อาจารย์ก็จะเอาแขนเทียมซึ่งมีเส้นเลือดเทียม ที่บรรจุน้ำอะไรก็ไม่รู้สีแดงๆเอาไว้ มาให้เราลองๆคลำๆหาเส้นเลือด และลองเจาะเลือดเล่นๆกันดู

ผ่านขั้นนั้นมา ก็จะมาถึงขั้น หัดเจาะเลือดจากเส้นเลือดเพื่อนๆร่วมคลาส อันนี้ก็ตื่นเต้นขึ้นมาอีก และถ้าใครอยู่โต๊ะแล็บเดียวกัน กับฝนทิพย์ก็จะรู้ว่า ฝนทิพย์เป็นคนเจาะเลือดได้น่ากลัวแค่ไหน

จำได้ว่าครั้งแรกเลย ที่มีการสอบเจาะเลือด ฝนทิพย์ตื่นเต้นมาก และมือสื่นมาก จนกระทั่งต้องให้เพื่อนคู่อื่นสอบก่อนอ๊ะ ทั้งที่ตัวเองไปต่อคิว เตรียมจะเจาะอยู่แล้ว

หลังจากนั้น ในตอนที่ไปฝึกงาน ฝนฝึกงานที่ รพ.จุฬาฯก็เลยไม่ได้มีโอกาสฝึกการเจาะเลือดเลย

ผ่านไปประมาณหกเดือน หลังจากจบการศึกษา หลังจากตะเวนเที่ยวลัลล้า ฝนทิพย์ก็ถึงเวลาเริ่มทำงานค่ะ

ต้องหาเงินใช้เองแว้ว ที่บ้านไม่ส่งเสียแล้วจ้า

ฝนทิพย์เลือกที่จะทำงานในแล็บเอกชนเล็กๆในเพชรบุรี ไม่อยากทำในหน่วยงานใหญ่ๆ เพราะตั้งใจว่าจะเรียนต่อโท ปีหน้า เลยเกรงใจเขา ตอนที่ลาออก แล็บที่ฝนทำงานเป็นแล็บที่มีคนเข้าๆออกๆบ่อยเลยไม่เป็นไร เขาก็คงไม่ค่อยจะแคร์เท่าไหร่ ถ้าฝนจะลาออกไปเหมือนคนอื่นๆ

และก็ปรากฏว่า การทำงานที่แล็บนี้ฝนทิพย์จะต้อง ทำหน้าที่ทุกอย่างค่ะ ตั้งแต่แนะนำคนไข้ว่า จะตรวจอะไรบ้างดี เจาะเลือด consult ผลให้คนไข้ฟัง แนะนำด้านสุขภาพให้คนไข้ คิดเงิน ทำบัญชี ทำใบวางบิล ตรวจเช็คอัพลูกค้าจากหน่วยงานต่างๆ เยอะค่ะ แถมหัวหน้าก็เป็นคนเยอะๆเช่นกัน แต่ก็ดี ฝนคิด มันจะได้ทำให้ฝนเป็นคนที่เก่งมากขึ้น

หลังจากเริ่มงานที่นี่ได้ไม่ถึงเดือน งานก็เข้าเลยค่ะ

มีตรวจสุขภาพประจำปีของ ข้าราชการของโรงพยาบาลพระจอมเกล้า ซึ่งเป็นโรงพยาบาลประจำจังหวัดเพชรบุรี

หัวหน้าก็มอบหมายให้ฝนไปเจาะเลือดที่นั่นค่ะ นั่นหมายความว่า ฝนจะต้องไปเจาะเลือดให้พวก คุณหมอ คุณพยาบาล และข้าราชการตำแหน่งอื่นๆของโรงพยาบาล

ฝนทิพย์ก็ทำเรื่องเลยค๊า หลังจากที่ห่างหายจากการเจาะเลือด มานาน จะเกิดอะไรขึ้นล่ะคะ

ฝนทิพย์ก็มือสั่นสิคะ สั่นจริงๆขอบอก ให้ตายเถอะ

มีพี่วิศวะประจำโรงพยาบาลคนนึง ชีก็หัวเราะตลอดระหว่างที่ฝนกำลังเจาะเลือดให้ชี

“ตลกดีครับ ผมอดขำไม่ได้ น้องสั่นตลอดเลยอ่ะ” ^^

ฝนก็สั่นจริงๆนะคะ ไม่ได้สั่นเล่นๆ แต่ก็เจาะเลือดได้ทุกคนนะคะ รวมทั้งคนที่หาเส้นยากๆด้วย

เขาเรียกว่า สั่นสู้ค่ะ 555

แต่เรื่องมือสั่นของฝน ก็เป็นเรื่องเช่นกันค่ะ พยาบาลแก่ๆบางคนก็ไม่พอใจ บอกว่าทำไมเอาเด็กมาเจาะ พยาบาลเก่งๆในโรงพยาบาลก็มากมาย ทำไมถึงไม่เอามาเจาะล่ะ

ทีนี้ฝนทิพย์ก็ยิ่งเกร็งไปใหญ่ เพราะโดนพวกพยาบาลเรื่องมากไซโค ฝนใช่เข็มเบอร์ 21 ชีก็ไม่ยอม จะเอาเบอร์ 22 บางคนยิ่งกว่านั้น จะเอาเบอร์ 24 อ๊ะ คือพี่คะ หนูเจาะเด็กตัวเล็กๆ ยังใช้แค่เบอร์ 23 เลย เยอะจิงพวกพยาบาลเนี๊ยะ

แต่ฝนทิพย์ก็ทำไรไม่ได้  แค่ยิ้มไปตลอด ตลอด 10 วันที่ต้องไปเจาะเลือดให้ที่โรงพยาบาล

ยิ่งบางครั้งที่ต้องเจาะให้คุณหมออาวุโส ก็ยิ่งเกร็ง

และที่ฝนค้นพบก็คือ หลังจากเจาะไปได้ซักพักนึง วันหลังๆความเกร็งของฝนเริ่มลดน้อยลงค่ะ

ไม่ได้สั่นเหมือนวันแรกแล้ว

จำได้ว่า วันแรกที่ไปเจาะ ตอนเย็นหัวหน้าก็โทรมาเลยค่ะ คงจะมีคนไปบอกหัวหน้าว่า ฝนมือสั่นมาก 555

“แก ไหวรึเปล่า” หัวหน้าถาม “ถ้าแกไม่ไหว ก็รอก่อนก็ได้นะ เดี๋ยวพี่หาคนไปแทน”

“ไม่เป็นไรค่ะ ฝนพอได้อยู่ จะได้ฝึกเจาะไปด้วย” ฝนตอบไป ทั้งๆที่ในใจไม่อยากกลับไปเจาะให้ที่ รพ.นั้นอีก

โดนไซโคจากพวกพยาบาลเนี๊ยะ แอบเครียดเบาๆ แต่อะไรที่ฝนยังทำได้ ไม่ดี ฝนก็อยากที่จะทำให้มันดีขึ้น

ตอนนั้นฝนยังเจาะเลือดไม่เก่ง การมีข้าราชการ รพ. 700 กว่าคนมาให้หัดเจาะ ก็ถือเป็นโอกาสที่ดี

“พี่ก็แล้วแต่แก” หัวหน้าบอก

วันรุ่งขึ้น ฝนทิพย์ก็ฮึ๊บ สู้ต่อค่ะ และก็เจาะไปจนครบ 10 วัน

แต่ปัญหาเกี่ยวกับการเจาะเลือดอีกอย่างนึง ของฝนทิพย์ก็ยังคงอยู่ ถึงแม้จะผ่านการเจาะเลือดให้คนอื่นมาได้ซักพักแล้ว

นั่นคือ ฝนทิพย์จะไม่คว้านคนไข้ค่ะ ถ้าเจาะไป ไม่เจอเส้นเลือด ฝนก็จะไม่คว้าน เพราะกลัวคนไข้จะเจ็บ

และก็ไม่รู้จะคว้านยังไง ฝนก็จะถอยเข็มกลับทันที

จนกระทั่งหลังๆมานี้ เนื่องด้วยที่คลินิก มีกฏห้ามเจาะเลือดคนไข้เกิน 2 ครั้ง คือ แกทำไงก็ได้ แต่ต้องเจาะให้ได้เลือดภายใน 2 ครั้ง max ฝนเลยจะถอยเข็มออกตลอดต่อไปก็ไม่ได้ ฝนทิพย์เลยต้องหัดคว้านค่ะ ก็เริ่มเอ๊ะว่า

“ชั้นก็คว้านได้นิ”

และในเช้าวันนี้นั่นเอง มีคนไข้คนนึง อ้วนมาก เป็นโรคไต หาเส้นเลือดยาก max คือหาที่แขนก็ยังหาไม่เจอ

จนกระทั่งต้องใช้เส้นที่หลังมือ ก็ยังคงไม่ชัดอยู่อ่ะนะ ฝนทิพย์แทงเข็มเข้าไป

……เลือดไม่ไหลจ้า  ฝนก็เริ่มคว้านค่ะ คว้านเบาๆ ไม่ได้จิ้มเข้าจิ้มออกอะไรมากมายนะคะ

คลำเส้นดูอีกครั้ง หาว่า เส้นเลือดมันดิ้นไปทางไหน และลองเอาเข็มจิ้มตามไป

ค่อนข้างตื่นเต้นพอสมควร ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฝนก็จะเอาเข็มออกแล้ว เรียกพี่ในแล็บมาเจาะให้ใหม่

แต่ตอนนี้พี่แมดเทคอีกคน เขากำลังจะลาออก เดือนหน้า ดังนั้น ฝนต้องพยายามทำทุกอย่างด้วยตัวเองให้ได้

ฝนเลยพยายามต่อค่ะ

ในที่สุด เลือดสีแดง สดๆสวยงามก็ไหลมาตาม syringe ฝนทิพย์ก็อดยิ้มไม่ได้

และในเสี้ยวินาทีนั้นเอง ที่ฝนตระหนักได้ว่า

ตั้งแต่เริ่มงานมานี้การเจาะเลือดได้สอนอะไรฝนบ้าง

  1. เวลาที่เรากลัวอะไร กลัวว่าเราจะทำอะไรไม่ได้ หรือจะทำได้ไม่ดี ให้ตระหนักว่า สิ่งที่เรากลัวนั่นแหละ คือสิ่งที่เราควรจะลองทำมากที่สุด ถ้าเราไม่ลอง เพราะมัวแต่กลัวแล้วเราจะรู้รึป่าว ว่าจริงๆแล้วเราอาจจะทำมันได้ หรืออาจจะทำมันได้ดีมากด้วยซ้ำไป
  2. เวลาที่เราจะทำอะไร หรือตั้งเป้าหมายอะไรเอาไว้ ถึงแม้บางครั้งมันดูเหมือนเราไม่มีทางจะทำได้ตามเป้าหมายนั้นเลย แต่ถ้าเราหนักแน่น และยืดหยัดมากพอ ในเป้าหมายนั้นๆ เราก็จะทำมันได้แน่ๆไม่ช้า ก็เร็ว ก็เหมือนกับการเจาะเลือด นั่นแหละ ถ้าเรามั่นใจแล้วว่า เส้นเลือดอยู่ตรงนั้นแน่ คลำดูแล้วรู้สึกได้ เราแทงเข็มเข้าไป อาจจะ “แป่ว” เลือดไม่ไหลออกมา แต่ถ้าเพียงแค่ เราไม่หมดหวัง และดึงเข็มออกทันทีเพราะคิดว่า ตัวเองเจาะเลือดไม่ได้ แต่เราลองใช้เวลาสักนิด คลำเส้นเลือดใหม่ดูดีๆอีกที ปรับเปลี่ยนมุมเข็มนิดหน่อยเท่านั้นเอง เลือดก็จะไหลเข้ามาใน syringe ของเรา มันก็เหมือนกับเป้าหมายชีวิตนั่นแหละ ถ้าเราชัวร์แล้วว่า ชีวิตนี้ชั้นอยากทำสิ่งนี้แน่ๆ บางครั้งก็จะมีเหตุการณ์ที่ทำให้เรา ไม่แน่ใจว่าตัวเองจะทำได้ตามที่หวังหรือฝันหรือเปล่า ชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วสิ ดูเหมือนจะไม่ได้เลยนะ เหมือนที่ดูเหมือนเลือดจะไม่ไหลออกมาเลยนะ แต่ถ้าแค่เพียงเราลองปรับทิศทางตัวเองนิดหน่อย แต่ยังคงหนักแน่นอยู่ในเป้าหมายเดิม เชื่อเถอะว่า ยังไงไม่ช้า ก็เร็วเราต้องทำมันได้สำเร็จแน่ๆ

ไม่ช้าก็เร็ว…..เลือดจะต้องไหลเข้ามาใน syringe แน่ๆ

ขอแค่เรามั่นคง และหนักแน่นไม่รีบถอยเข็มหนี ในเวลาที่มันดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้แค่นั้นเอง

“Nothing in this world can take the place of persistence. Talent will not; nothing is more common than unsuccessful people with talent. Genius will not; unrewarded genius is almost a proverb. Education will not; the world is full of educated failures. Persistence and determination alone are omnipotent. ”
-Calvin Coolidge

2 thoughts on “เจาะเลือดผู้อื่น…..สอนอะไรฝนทิพย์ได้บ้าง?

  1. หนูก้อหนักใจเหมือนกัน..แต่พอได้มาอ่านแล้วทำให้มีกำลังใจขึ้นมากเลยค่ะ…ขอบคุนมากนะค่ะ

  2. ขอบคุณมากค่ะ หนูเป็นนักศึกษาพยาบาลแต่หนูชื่นชมความคิดของพี่มากๆค่ะ อยู่ในสหวิชาชีพเดียวกัน เข้าใจเลยค่ะ หนูกลัวการเจาะเลือดมากๆ มะรืนนี้ต้องเจาะแล้ว หลังจากห่างมา1ปี หนูจะลองดูค่ะ ^^

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s