China-Vietnam-Laos Trip : ภาคข้อมูล II-ปรับเปลี่ยนแผนการเดินทาง

“What you’ve done becomes the judge of what you’re going to do

– especially in other people’s minds.  When you’re traveling,

you are what you are right there and then.

People don’t have your past to hold against you.

No yesterdays on the road.  ~William Least Heat Moon, Blue Highways

Travel and change of place impart new vigor to the mind.  ~Seneca

มาคุยกันเรื่องเส้นทางที่ฝนจะใช้ในการเดินทางต่ออีกนิดนึงนะคะ

มีความจำเป็นต้องเปลี่ยนแผนการนิดหน่อย เนื่องด้วยช่วงนี้ความสัมพันธ์ระหว่างไทยและกัมพูชา

ไม่สู้จะดีนัก(อย่างที่ทุกๆคนคงจะพอทราบๆกันดีอยู่) ฝนทิพย์ก็เลยโดนคุณแม่และป๊ะป๋าขอร้องมาว่า

“ลูกอย่าเพิ่งเข้ากัมพูชาเลยแม่ว่านะ เอาไว้ค่อยไปเที่ยวตอนเหตุการณ์สงบๆล่ะกัน”

ฝนก็ตอบไปว่า “ก็ได้คับ” คือฝนติดพูด”ครับ” กับที่บ้านตั้งแต่เด็กๆแล้ว หล่ะค่ะ

มีพี่ชายสองคนก็เป็นงี้หล่ะ กับอาจารย์ที่โรงเรียนสมัยตอนเรียนประธม และมัธยม

ฝนทิพย์ก็พูด     ”ครับ”ด้วย จนท่านๆก็ชินกันแล้ว (ระหว่างที่สนทนาเรื่องนี้กันเรากำลังนั่งอยู่บนรถ

แม่กำลังจะไปส่งฝนที่บ้านพ่อ อ้อ ถ้าบางคนยังไม่ทราบ แม่กะพ่อฝนเลิกกันตอนฝนอยู่ ม.สามนะคะ

ส่วนป๊ะป๋าคือพ่อเลี้ยงค่ะ ฝนยังมีแม่เลี้ยงด้วยนะคะ เพราะฉะนั้นเวลาฝนกลับบ้าน

จึงต้องเฉลี่ยๆเวลาให้ได้อยู่ที่บ้านพ่อ และบ้านแม่เท่าๆกันอ่ะค่ะ

ไม่งั้นเดี๋ยวโดนฝ่ายใดฝ่ายนึงน้อยใจเอา ^^ ) ค่ะ ฝนก็ตอบคุณแม่ไปว่า “ก็ได้คับ”

แต่เห็นได้ชัดว่าแม่ยังคงมีสีหน้าไม่สบายใจอยู่ ฝนเลยโผล่หน้าไปใกล้ๆแม่

และบอกว่า “ครั้งนี้ฝนสัญญา สัญญาจริงๆว่าจะไม่เข้ากัมพูชาคับ แม่ต้องเป็นห่วงฝนนะ”

แม่เลยตอบกลับมาว่า “ ไปไหนแม่ก็เป็นห่วงทั้งนั้นหล่ะ แต่กัมพูชาลูกไม่ควรจะเข้าจริงๆช่วงนี้

เชื่อแม่บ้างเหอะ” “ฝนสัญญาแล้วไงคับว่าไม่เข้า ฝนก็จะไม่เข้า

เดี๋ยวฝนค่อยอ้อมเวียตนามเอา แม่เชื่อฝนได้ ลูกผู้ชายพูดคำไหนคำนั้น !”

เป็นอันว่าแม่เลยยิ้มออก มีสีหน้าผ่อนคลายขึ้น

และนั่นก็คือเหตุผลทีที่ทำให้ฝนต้องปรับเปลี่ยนแผนการเดินทางนิดหน่อย

ท่าทางเหมือนว่าฝนจะมีทางเลือกคือ เดินทางไปถึงแค่เวียตนามกลางแล้วก็ตัดเข้าลาวเลย

หรือไม่ก็ไปถึงเวียตนามใต้ แล้วย้อนกลับมาเวียตนามกลางเพื่อเข้าเวียงจันทน์

อืมๆ ขอเวลาคิดดูก่อนนะ……..

เป็นอันว่าเรื่องเส้นทางการเดินทางก็เป็นอย่างที่พูดอ่ะนะคะ ส่วนเรื่องที่ว่าจะไปเวียตนามใต้รึป่าวนั้น

ไว้ตัดสินใจตอนอยู่ในเวียตนามล่ะกาน โหะโหะ (มีอย่างนี้ด้วย ( –“ ))

มีเรื่องขำๆเล่าให้ฟังอีกนิดนึงค่ะ (ขอออกนอกเรื่องหน่อยนะคะ)

คือเมื่อวานฝนไปทานอาหารเย็นกะเพื่อนที่เรียนเทคนิคการแพทย์เหมือนกันคนนึง(ชื่อพิ้ม)

และเพื่อนเภสัชอีกคนนึง(ชื่ออานนท์) ฝนก็เล่าให้ทั้งสองฟังเรื่องทริปของฝน

ไอ้พิ้มก็ถามทันทีว่า “แกดูหนังเรื่อง เราสองสามคนยังอ่ะ” ฝนบอกว่า

“ไม่เคยว่ะ เคยเห็นแว๊บๆตอนนั่งรถหรืออะไรซักอย่างนึงนี่แหละ ก็เฉยๆนะ”

อานนท์ก็เสริมว่า “อื้อ ไม่สนุกหรอก” ไอ้พิ้มมันไม่ยอมค่ะ “แกต้องไปหาดูให้ได้นะ ไปเช่าเอา

หรือไม่ก็ไปซื้อที่แมงป่องนี่แหละ แกจะไปเวียตนามแกต้องดูๆ มันเป็นหลังสไตล์แกเลยนะ”

ฝน “หนังสไตล์ชั้นซะด้วย แล้วหนังสไตล์ชั้นมันเป็นยังไงว่ะ”

ดูเหมือนไอ้พิ้มมันอยากให้ฝนไปดูหนังเรื่องนี้จริงจัง “เหอะนา เชื่อชั้น” มันบอก

“แกดูแล้วแกต้องชอบๆแน่ๆ มันไม่เหมือนหนังไทยทั่วๆไปนะ ไม่ใช่หนังรักกุ๊กกิ๊กหรอก”

ไอ้พิ้มมันรู้ว่าฝนไม่ชอบดูหนังรักกุ๊กกิ๊กอ่ะค่ะ มันยังย้ำต่ออีกว่า

“เดี๋ยวคืนนี้ชั้นจะโทรไปถามแกว่าหนังมันเป็นยังไง แกกลับไปดูให้ได้นะ”

ฃฝนเลยตอบกลับไปว่า “จ้าๆ ดูจ่ะๆ แต่ไม่ต้องโทรมาคืนนี้ก็ได้นะ

โทรมาพรุ่งนี้ก็ได้ เผื่อคืนนี้ชั้นดูหนังตอนดึก”

ค่ะ เป็นอันว่า ฝนต้องไปหาหนังเรื่องเราสองสามคนมาดู ตามความต้องการของไอ้พิ้มมัน

ดูแล้วหนังมันก็โอเคดีนะคะ แปลกๆดี ( ^ ^ ) ทั้งบทบาทของตัวแสดง

และการนำเสนอเรื่อง ก็ถือว่า คุ้มค่ากับเวลาที่ดูค่ะ ดูหนังเสร็จฝนเลยโทรบอกไอ้พิ้มมัน ว่า

“ดูหนังจบแล้วนะ น่ารักดี” มันก็ไม่รีรอที่จะตอบว่า “เห็นม่า ชั้นบอกแกแล้ว ^^”

ตอนนี้ฝนก็เคลียร์เรื่องเส้นทางเดินทางแล้วนะคะ เรื่องต่อไปที่ต้องทำคือ

1.ศึกษาเรื่องอัตราการแลกเปลี่ยนเลินของจีน เวียตนาม และลาว

2.ดูเรื่องสภาพภูมิอากาศของแต่ละพื้นที่

3.ศึกษาภาษามือพื้นฐาน และภาษาตัวเลขพื้นฐานของจีนและเวียตนาม

เผื่อเอาไว้ต่อรองกับพ่อค้าแม่ค้าที่ไม่พูดอังกฤษ

4.เช็คว่าการเดินทางจากแต่ละเมืองสู่อีกเมืองต้องเดินทางอย่างไร

5.ไปแลกเปลี่ยนเงินซะ

6.จองตั๋วรถไปภาคเหนือของไทย

7.ดูเรื่องราคาค่าที่พัก และค่าเดินทางในแต่ละพื้นที่ (เพื่อที่จะได้คำนวณค่าใช้จ่ายคร่าวๆได้บ้าง)…..

“The traveler was active; he went strenuously in search of people,

of adventure, of experience.  The tourist is passive;

he expects interesting things to happen to him.  He goes “sight-seeing.”  ~Daniel J. Boorstin

“Travelers never think that they are the foreigners.”  ~Mason Cooley

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s