JSLT8: ปิดประตู……..ให้………นะครับ

“Ask yourself: Have you been kind today? Make kindness your daily modus operandi and change your world. ”
-Annie Lennox

“A little thought and a little kindness are often worth more than a great deal of money. ”
-John Ruskin

เรื่องที่ฝนกำลังจะเล่าต่อไปนี้ หลายคนอาจจะไม่ได้มองว่ามัน “เจ๋งว่ะ” หรือ “น่ารักว่ะ” อย่างที่ฝนมอง

แต่ในสายตาฝน มันการกระทำเล็กๆที่น่ารัก มากเลยค่ะ

คลินิกที่ฝนทำงานอยู่ (อินเตอร์แล็บ เพชรบุรี) ข้างๆจะมีคลินิกหมอเด็กอยู่ค่ะ ชื่อ “คลินิกหมอชุมพล”

และ ทุกๆวันหน้าคลินิกของเราก็จะมีคุณลุงแก่ๆคนนึง แต่งตัวด้วยเสื้อผ้า ขาดๆเก่าๆ

นำของเล่นและลูกโป่ง มานั่งรอขายเด็กๆที่ป่วยมาหาหมอ คุณลุงก็จะมาทุกวัน

จนฝนเห็นเป็นเรื่องธรรมดา ฝนไม่เคยคุยกับคุณลุงนะคะ จะมีก็แค่

บางครั้งที่ฝนเดินออกจากร้านและผ่านคุณลุง  ฝนก็จะก้มหัวทักทายให้คุณลุงนิดนึง ก็แค่นั้น

ตอนนี้ผ่านมาประมาณ สองเดือนเห็นจะได้แล้วมั้ง ที่ฝนเจอกับคุณลุงทุกวัน

ฝนก็ไม่ได้ติดใจอะไรกับคุณลุงมากมาย

แต่เหตุการณ์เล็กๆ การกระทำเล็กๆที่คุณลุงทำในวันนี้ทำให้ฝนประทับใจมาก และเปลี่ยนมุมมองที่ฝน เคยมีต่อคุณลุงไปจากเดิม

เรื่องคือ คลินิกที่ฝนทำงานอยู่ จะมีประตูเป็นประตูเลื่อน (เหมือนประตูบ้านของญี่ปุ่น)ใช่มั้ยคะ

ฝนนั่งทำงานอยู่ บางครั้งก็สังเกตุเห็นว่า คนไข้บางคนก็จะผลักบ้าง ดึงบ้าง

โดยที่ไม่ได้อ่านป้ายที่ประตูว่าให้ “เลื่อน” บางครั้งฝนก็ต้องเดินไปช่วงคุณป้าๆท่านเปิดประตูบ้าง

ก็เป็นเช่นนั้นไป

และก็จะมีปัญหาคือ คนไข้บางคนเข้ามาก็จะไม่ได้ปิดประตูให้ ฝนกับพี่ๆในแล็บก็ต้องเดิน

ไปปิดประตูเอง เพื่อไม่ให้อากาศร้อนข้างนอกเข้ามา (เปลืองค่าแอร์ค่ะ)

วันนี้ ก็เช่นกัน ขณะที่มีคนไข้มาเจาะเลือด ฝนก็มัวคุยกับคนไข้

พี่ในแล็บก็วุ่นอยู่กับหน้าที่ของตัวเอง จนไม่มีใคร เดินไปเลื่อนปิดประตู

ขณะที่ฝนกำลังเตรียมเข็มเจาะเลือดให้คนไข้อยู่นั้น บังเอิญสายตาก็เหลือบไปเห็นพอดี

คุณลุงคนขายลูกโป่ง ลุกขึ้นจากเก้าอี้ ตัวแล็กๆที่คุณลุงนำมานั่งด้วยทุกวัน  คุณลุงลุกจากเก้าอี้ช้าๆ

เดินมาเอามือผอมๆของคุณลุงจับประตู เลื่อนปิดให้ โดยไม่พูดเอ่ยอะไร และเดินกลับไปนั่งที่เก้าอี้ตัว

เดิมของตัวเอง

แค่เพียงเหตุการณ์เล็กๆน้อยในเสี้ยววินาทีนั้น มันเปลี่ยนการมองที่ฝนมองคุณลุงไปอย่างสิ้นเชิง

จากที่ฝนเคยมองว่าคุณลุง เป็นคุณลุงขายลูกโป่งอยู่หน้าคลินิก กลายเป็นคุณลุงใจดีที่ช่วยปิดประตูให้

มันต่างกันนะคะ ปกติที่ฝนยิ้มให้คุณลุงอยู่แล้ว กลายเป็นฝนยิ้มได้กว้างขึ้น

มันเป็นแค่การกระทำเล็กๆของคนเล็กๆคนนึง ที่ฝนสังเกตุเห็นในเสี้ยววินาทีเล็กๆ

แต่มีผลกระทบต่อจิตใจของฝนมาก

ฝนเลยอดไม่ได้ที่จะเผลอยิ้มออกมา ในขณะที่เจาะเลือดให้คนไข้ คนไข้ก็คงอาจจะงง

“อีนี่มันยิ้มอะไรของมันว่ะ”

ฝนเลยบันทึกความดีเล็กๆนั้นเอาไว้ในใจ และตั้งใจว่าจะมาบอกเล่าให้เพื่อนๆได้ฟัง

ถึงจะเป็นแค่การกระทำเล็กๆของคุณลุงตัวเล็กๆที่มีอาชีพเล็กๆขายของเล่นให้เด็กตัวเล็กๆที่กำลังป่วย

อยู่แต่มันเป็นอะไรเล็กๆที่ไม่เล็กที่ฝนมองว่า “น่ารักว่ะ” และ “เจ๋งว่ะ”ค่ะ

ลองคิดว่าคุณอยู่ในตำแหน่งของคุณลุงดูสิคะ

คุณจะทำสิ่งเดียวกับที่คุณลุงทำรึป่าว?

คุณจะลุก แล้วเดินมาปิดประตูให้คิลนิกที่คุณไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียด้วยรึป่าว?

มันน่าคิดเหมือนกันเน๊อะคะ (^____________^)

“A kind deed a day, like little drops of rain, Makes a mighty ocean and a gracious nation.” -Lin Hsiu Nei

“A warm smile is the universal language of kindness. ”
-William Arthur Ward

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s