ทริปจัดให้พ่อ ตอนที่ 3 : ว่าด้วย “ไร่ชา”

28 มกราคม 2556
06.30 am
ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง นาฬิกาปลุก ฝนหยิบโทรศัพท์มาดู หกโมงครึ่ง ข้างนอกยังมืดอยู่ นอนต่อ….
06.45 am
หยิบนาฬิกามาดูอีกครั้ง ต้องตื่นแล้วฝนทิพย์ ต้องตื่นแล้ว
07.00 am
ฝนทิพพพพพพพ ตื่นๆๆๆๆ!!!
07.10 am
ฝืนความขี้เกียจของตัวเองและลุกจากเตียง พร้อมทั้งเปิดทีวีช่องการ์ตูน และปลุก Archie วันนี้เราตั้งใจจะไปตามล่า ร้านกาแฟต้นกำเนิดของ White Coffee อันโด่งดังของมาเลเซียกันค่ะ
เราบอก Lobby ให้โทรเรียก Taxi ให้ จากนั้นก็บอก Taxi ว่าอยากไป Nam Heong White Coffee ที่เป็นต้นกำเนิดของ White Coffee แต่คนขับบอกว่า ไม่ใช่ๆ Nam Heong หน่ะ มาทีหลัง เป็นที่ที่สอง  ที่แรกคือ Sun Yuan Foong  ยังไงก็แล้วแต่ ทั้งสองที่อยู่ตรงข้ามฝั่งถนนกัน Taxi ก็พาเราไปส่งที่ที่เดียวกันนั่นแหละ
ในความมโนของฝน ฝนมโนเอาไว้ว่า ร้านกาแฟร้านแรกที่เป็นต้นกำเนิดของ White Coffee อันโด่งดังนั้น ต้องเป็นร้านกาแฟเก่าๆ สวยๆ แน่ๆแต่ในความเป็นจริงแล้วไม่ใช่เลยค่ะ ร้านกาแฟทั้งคู่ เป็นเหมือนร้านอาหารบ้านๆทั่วไป ขายบะหมี่ ขาย Egg Tart อะไรประมาณนี้ แต่คนเยอะจริงๆค่ะ ไม่มีโต๊ะว่างเลย แถมยังมีคนยืนรอโต๊ะอยู่ด้วย เราจึงสั่ง Take away มา 😛

ร้านแรก

P1100854

ร้านที่สอง
P1100856

สถานที่ผลิต the real white coffee ค่ะ :p

P1100855

take away ของเขาใส่ถุงพลาสติกซะด้วย 😉

20130128_084911

ร้านขายของข้างๆร้านกาแฟขสยของกินแปลกๆที่คนไทยเราไม่กินหลายอย่างเลยค่ะ เลยชักภาพมาสักรูป20130128_085118

จากนั้นเราก็ไปที่ Ipoh Railway Station กันค่ะ อ้อ ขอเตือนเอาไว้สำหรับผู้จะมาเที่ยวที่นี่นะคะ ว่า ร้านกาแฟทั้งคู่นั่นอยู่ใกล้สถานีรถไฟมากๆค่ะ เดินไปก็ถึง แต่เนื่องจาก ณ จุดนั้น ฝนทิพย์ไม่มีแผนที่ เลยนั่ง Taxi ไปเสีย 70 บาท ชีพาไปวนนิดนึง เฮ้อ ไม่น่าเลยๆ Ipoh Railway Station นี้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างโดย Arthur Benison Hubback ค่ะ ซึ่งเขาคนนี้ยังเป็นผู้ออกแบบ Kuala Lumpur Railway Station และ Jamek Mosque ด้วย สถานีรถไฟแห่งนี้เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1935 ค่ะ ตอนที่ฝนไปเขากำลังก่อสร้างอะไรกันอยู่ไม่รู้ที่สนามหน้าสถานี จึงทำให้เราพลาดโอกาสได้รูปสวยๆมา อ้อ…ที่สนามหน้าสถานีรถไฟนั้นมีต้น Ipoh ต้นใหญ่ไว้ให้ชมด้วยนะคะ ต้นไม้ชนิดนี้เป็นที่มาของชื่อเมืองนี่นี่เอง

ก่อสร้างอยู่ๆ20130128_092655

Ipoh TreeP1100870

ในสถานีมีร้านกาแฟน่ารักๆอยู่ร้านนึงค่ะP1100863

ตึกหน้าสถานีรถไฟ เห็นสวยดีP1100868

เหลือบดูนาฬิกาอีกที 11 โมงแล้ว ต้องรีบกลับโรงแรมไป check-out และไปขึ้นรถที่สถานีรถบัสค่ะ
12.30 pm
มาถึงสถานีรถบัสแต่ แป่ว ได้รถรอบ 3 โมงค๊า ทำอะไรดีหล่ะ เหลือเวลาอีกสามชั่วโมงกว่าๆ เห้อๆ มีกระเป๋า กันมาด้วยจึงไม่อยากให้พ่อเดินลากกระเป๋า ไปๆมาๆ ที่สถานีรถบัสก็ไม่มีอะไรให้ทำ เป็นแค่สถานีเล็กๆ เราจึงนั่ง Taxi ไป Jusco ซึ่งเป็นห้างสรรพสินค้าใหญ่อีกที่นึงของที่นี่ค่ะ ไปเจอร้าน Black Canyon ที่นั่นพอดี จึงเข้าไปนั่งอ่านหนังสือ ฆ่าเวลากัน อ้อ…เมนูอาหารของที่นี่มีเป็นภาษาไทยด้วยนะคะ หน้าตาเหมือนเมนูร้าน Black Canyon ที่ไทยเลยค่ะ
03.00 pm
เย้ๆๆ รถออกแว้วๆ นั่งรถไปได้สักพัก รถขึ้นเขา วกไปวนมา งานเข้าและฝนทิพย์ ต้องนอนบนตัก Archie หลับตา และมือกำถุงพลาสติกเอาไว้ เผื่ออ๊วกค่ะ ไม่ไหวจะเคลียร์จริงๆ
05.30 pm
ถึงแว้วววววว Cameron Highlands เป้าหมายหลักของทริปครั้งนี้ อากาศหนาวทีเดียวค่ะ “ ต้องไปหาซื้อเสื้อกันหนาวสักตัวแล้ว” พ่อบอก หลังอาหารเย็น ซึ่งเรากินหม้อไฟกัน ที่นี่หม้อไฟฮิตมากค่ะ มีร้านขายหม้อไฟเยอะมาก หันไปทางไหนก็เจอป้าย Steam Boat เราเลยต้องลองสักหน่อย เขามีหม้อแบบใช้ถ่านและใช้แก๊สค่ะ ร้านที่ฝนไปกินถ้าใช้เตาถ่านจะได้น้ำซุปไก่อย่างเดียว แต่ถ้าใช้แก๊สได้ซุปไก่และซุปต้มยำค่ะ ฝนเลยเลือกแบบเตาแก๊ส20130128_201627

เราทานอาหารเย็นเสร็จก็เดินไปหาเสื้อเจ็คเก็ตกัน Archie และพ่อได้กันมาคนละตัว ส่วนฝนเตรียมผ้าพันคอมาแล้ว จึงไม่ได้ซื้ออะไร
อากาศกลางคืนของที่นี่หนาวจริงๆค่ะ ไม่อยากจะคิดเลยว่าตอนเช้าจะหนาวขนาดไหน
อ้อ ที่นี่ห้องพักเขาไม่ใช้แอร์คอนกันเลยนะคะ เพราะว่าอากาศหนาวเป็นปกติอยู่แล้ว ขนาดอยู่ในห้องปิดประตู ปิดหน้าต่างยังหนาวเลยค่ะ ฝนจองห้องพักที่ Parkland Hotel เอาไว้ 3 คืน เป็นโรงแรมใหม่ค่ะ สภาพห้องยังดีมากอยู่ 20130128_172712แต่เวลาจะอาบน้ำ ต้องรอให้เครื่องทำน้ำอุ่นทำงานก่อน 15 นาทีถึงจะอาบน่้ำได้ เพราะว่าน้ำมันเย็นมาก เครื่องทำน้ำอุ่นต้องใช้เวลาอุ่นเครื่องนานกว่าปกติค่ะ
พรุ่งนี้เราจะไปจุดสูงสุดของมาเลเซียที่สามารถขึ้นถึงได้โดยรถค่ะ แล้วก็จะไปไร่ชาด้วย เย้ๆ แต่จะไปกันยังไงนั้น ค่อยว่ากันพรุ่งนี้อีกที เน๊อะๆ

29 มกราคม 2556
08.00 am
อึ๋ยยยยยย อากาศหนาวจริงๆค่ะ เราไปหาอาหารเช้าอุ่นๆทานกัน และฝนทิพย์ก็พลาดค่ะ สั่งน้ำส้มคั้น ทางร้านก็จัดเต็มค่ะ ใส่น้ำแข็งมาซะเต็มที่ มันหนาวนะ!
ทานอาหารเช้าเสร็จเราก็ตกลงกันว่าจะเอายังไงกับวันนี้ดี มีสองทางเลือกคือเหมาเท็กซี่แล้วไปตามสถานที่ต่างๆ หรือซื้อทัวร์ สรุปแล้วซื้อทัวร์น่าจะดีกว่าค่ะ ดังนั้นเราจึงเดินกลับไปโรงแรมแล้วก็ถามที่ Lobby ว่าเราจะซื้อทัวร์ได้จากที่ไหนบ้าง โชคดีที่โรงแรมข้างๆเราขายทัวร์พอดี เราเลยไปซื้อทัวร์ที่นั่นค่ะ ทัวร์ที่เราซื้อราคาครละ 65 MYR หรือก็ประมาณ 600 บาทบ้านเรานั่นเอง โดยที่เขาจะพาเราไปชม BOH tea plantation, Gunung Brinchang ( จุดสูงสุดของมาเลเซียที่ไปถึงได้ด้วยรถ), Mossy Forest และพาไปเดินป่าชื้นอีกประมาณ 30 นาทีก่อนที่จะพาเรามาส่งที่โรงแรม
09.30 pm
รถตู้ของทัวร์มารับ เราเจอกับกลุ่มครอบครัวแม่สอง ลูกสาม ที่นั่งรถทัวร์มาด้วยกันกับเราอีกครั้งนึง ทัวร์ครั้งนี้มี 10 คนค่ะ กลุ่มเรา 3 คน กลุ่มครอบครัวแม่สองลูกสามอีก 5 คน แล้วก็มีคู่หนุ่มสามจาก ออสเตรียอีก 2 คน ที่แรกที่เรามาแวะก็คือ BOH Tea Plantation ค่ะ ซึ่งเป็นไร่ชาที่ใหญ่ที่สุดของมาเลเซีย มีมาตั้งแต่ใน ค.ศ. 1929 โดย J.A. Russell นักธุรกิจชาวอังกฤษ ลองเข้าไปชมเว็บไซค์ของเขาได้นะคะ http://www.boh.com.my/ พี่ไกด์ก็เล่าประวัติของไร่ชาให้เราฟังคร่าวๆ ฝนก็ฟังๆแล้วก็มาสรุปแปลให้พ่อฟังอีกที พี่เขาบอกว่า เมื่อก่อนตอนเก็บชานั้นเขาจะจ้างคนเก็บกับมือ จะทำให้ได้ใบชาอ่อน คุณภาพดี แต่ปัจจุบันนั้น การเก็บใบชากับมือนั้นไม่มีให้เห็นแล้ว เพราะมันช้า เขาหันมาใช้เครื่องเก็บใบชาแทน เพราะจะทำให้เก็บผลผลิตได้อย่างรวดเร็ว และต้นชาที่เรากำลังเห็นอยู่นั้น ถึงแม้จะเป็นแค่ต้นเตี้ยๆ แต่ก็มีอายุถึง 84 ปีเลยทีเดียว และพี่เขาก็หาลูกชามาให้เราดูด้วย บอกว่าการขยายพันธ์ชานั้นจะใช้ลูกมันหรือใช้กิ่งมันก็ได้ แต่การใช้เมล็ดมันจะทำให้ระยะเวลาที่ใช้ก่อนที่จะเก็บเกี่ยวผลผลิตได้นั้นนานขึ้น  ดังนั้นส่วนใหญ่เขาจึงนิยมการปักชำมากกว่าP1100876 P1100883 P1100885 P1100886 P1100896 P1100904

เราชมไร่ชากันสักพัก ก็นั่งรถต่อเพื่อขึ้นไป  Gunung Brinchang ระหว่างทางโชคดีเจอคนงานกำลังเก็บเกี่ยวใบชาอยู่พอดี พี่ไกด์เลยจอดรถพาเราไปดู ครนงานส่วนใหญ่ของที่นี่มาจาก ศรีลังกา อินเดีย และพม่าค่ะP1100889 P1100894 P1100900 P1100907
P1100917

P1100897 P1100910 P1100911

20130129_102942

เราไปยืนดูเขาเก็บชากันสักพักก็นั่งรถต่อ และในที่สุดก็มาถึง จุดสูงสุดของ Gunung Brinchang  เขามีหอคอยให้เราเดินขึ้นเพื่อที่มองเห็นยอดเขาอื่นๆได้ชัดขึ้น ยืนอยู่ ณ จุดนั้นจะทำให้เรามองลงมาเห็นเมือง 2 เมืองค่ะ คือ Ipoh และ Cameron Highlands

เมืองที่เห็นอยู่ๆไกลๆคือ Cameron Highlands ค่ะP1100919

ส่วนฝั่งนี้เป็น IpohP1100920

จุดตื่นเต้นคือการเดินลงจากหอคอยนั่นเองค่ะ ตอนเดินขึ้นไม่ค่อยจะน่ากลัวเท่าไหร่ แต่ตอนเดินลงนี่แหละ คนยิ่งกลัวความสูงอยู่ด้วย T__T
ลงถึงพื้นโดยสวัสดิภาพ พี่ไกด์ก็แนะนำพืชในป่าให้เรารู้จักหลายชนิดค่ะ แต่ที่ฝนจำได้ชัดเจนสุดคือไอ้ลูกแดงๆน่ารักๆพวกนี้ พี่เขาบอกว่า เป็นยาถ่ายชั้นดีเลยทีเดียว20130129_110829

จากนั้นเราก็ไปเดินชม Mossy Forest กัน พ่อฝนเดินไปแค่ 1 ใน 3 ของเส้นทางเพราะว่าไม่อยากเดินเยอะเดี๋ยวปวดเข่า เลยรออยู่ต้นทาง เพราะยังไงเราก็ต้องเดินกลับมาทางเดิมกัน ทางเดินสบายๆค่ะP1100931

ต่อด้วยการเดินป่าอีกครึ่งชั่วโมงค่ะ ณ จุดนี้พ่อบอกว่าขอนั่งรอในรถและกัน ไม่ไหวๆ ฝนเลยให้มือถือฝนไว้ให้พ่อนั่งเล่นเกม เพราะพ่อลืมหยิบหนังสือของพ่อติดมือมา ป่าที่เราเดินเป็นป่าชื้นค่ะ มีมอสขึ้นอยู่ตามต้นไม้ทั่วไป พี่ไกด์ก็แนะนำสรรพคุณของพืชอีกหลายชนิดให้เราได้ฟัง มีชนิดนึงสำหรับคุณผู้ชาย พี่เขาบอกว่าใช้พืชนี้แทนไวอากร้าได้ และที่สำคัญคือตอนนี้มีคนนำไปผลิตเป็นผงพร้อมใช้ มีให้ซื้อแล้ว ฮ่าๆๆP1100934 P1100941 P1100943ต้นนี้พี่เขาบอกว่า เหมือนหัวงู

P1100951

เดินป่าเสร็จเราก็มาแวะที่โรงงานผลิตชาของ  BOH tea plantation ค่ะ ที่นี่ก็จะมีร้านขายชา และคาเฟ่ เอาไว้ให้บริการด้วยP1100953 P1100956 P1100958 P1100961

เรานั่งดื่มชากันสักพักก่อนที่จะนั่งรถกลับโรงแรม
02.00 pm
กลับมาถึงโรงแรม พักผ่อนกันสักครู่ก่อนที่จะจ้างเท็กซี่เพื่อไป Tanah Rata ซึ่งเป็นเมืองหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของ Cameron HighlandsP1100990

ฝนตั้งใจจะไปทานอาหารอินเดียที่นั่นค่ะ อ่านมาจาก Wikitravel บอกว่า ให้ไปทานอาหารอินเดียที่ Restoran Kumar เราก็เชื่ออ่ะนะ ที่นี่เขามีเสิร์ฟกับใบตองด้วยนะคะ ที่รสชาติห่างจาก Sri Ananda เยอะ ไม่ค่อยจะอร่อยเท่าไหร่ในความคิดเห็นของฝน และ Archie กับพ่อก็เห็นด้วย ชี Archie บอกว่าอย่าไปเชื่อ Wikitravel มันเยอะ บางทีมันก็มั่วP1100977 P1100981 P1100984

ทานอาหารเสร็จเราก็เดินชมเมืองกันสักพัก ก่อนที่จะนั่ง Taxi กลับ BrinchangP1100989 P1100996

เท็กซี่ของที่นี่เป็นเบ๊นซ์ซะด้วย 😉P1100975

เราบอก Taxi ให้ไปส่งเราที่ Sam Poh Temple ซึ่งเป็นวัดจีนที่อยู่ใกล้ๆกับโรงแรมที่เราพัก และมองเห็นได้อย่างชัดเจนจากห้องพักของพ่อ P1110035 P1110025 P1110009 P1110005 P1110017 P1110008ระหว่างเดินกลับโรงแรมเจอแมวตัวนี้เข้า เห็นแล้วก็ทำให้คิดถึงสีส้ม แมวของฝนที่บ้าน P1110032
06.00 pm
กลับมาถึงที่พัก เราก็หมดโปรแกรมสำหรับวันนี้ค่ะ เหลือแค่ไปทานอาหารเย็นกันที่ OK Tuck ร้านอาหารจีน ซึึ่งอยู่ใกล้ๆกับโรงแรมที่เราพักอยู่ ร้านนี้เขาขายดีค่ะ คนเยอะตลอด มีหลายสาขา และแน่นอนค่ะ ที่นี่เขามีเมนูหม้อไฟด้วย 😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s