My Reflection on 2015

วันสุดท้ายของปี 2015 เลยขอทบทวนสิ่งที่ตัวเองทำในปีนี้หน่อย เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เขียนอะไรมากมาย มัวเอาเวลาไปทำอย่างอื่นซะเยอะ

ปี 2015 สำหรับฝนถือว่าเป็นปีที่ผ่านไปเร็วมาก มีสิ่งต่างๆเกิดขึ้นในปีนี้มากมายเหมือนกัน

ได้ทำอะไรเป็นครั้งแรกหลายๆอย่าง ได้เห็นอะไรเป็นครั้งแรกหลายๆอย่าง เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงของตัวเองและคนรอบข้าง

ที่เปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น

ขอทบทวนตัวเองเป็นด้านๆและกันเน๊าะๆ

“Why do you go away? So that you can come back. So that you can see the place you came from with new eyes and extra colors. And the people there see you differently, too. Coming back to where you started is not the same as never leaving.”
― Terry Pratchett, A Hat Full of Sky

P1160084

1. ท่องเที่ยว

ปีนี้เราไม่ได้ไปเที่ยวไหนที่มีเหตุผลหลักเพื่อการท่องเที่ยวอย่างเดียว

3 trips ต่างประเทศของเราใช้ไปเพื่อการเยี่ยมครอบครัวเป็นหลัก และได้ผลพลอยได้เป็นการเที่ยวที่ๆไม่เคยไปเป็นเหตุผลรอง

เริ่มต้น ต้นปีของ 2015 ใช้เวลาเปิดโลกทัศน์ของตัวเองใน New York อยู่พักนึง ( สืบเนื่องมาจากทริปของปลายปี 2014)

ขอถือว่าทริปนี้เป็นทริปแรกของปี

ทริปต่างประเทศทริปที่สอง คือการกลับไปเมกาอีกครั้งช่วงกลางปี

ครั้งนี้มีแหม่มไปด้วยจ้า ดีใจมว๊ากกกกก เป็นครั้งแรกที่เที่ยวต่างประเทศกลับแหม่ม

poor Mam ไม่สบายจ้า น่าสงสาร แต่นางก็ได้ทำอะไรหลายๆอย่างด้วยกัน

เป็นช่วงเวลา 1 เดือนที่น่าจดจำที่เราได้มีร่วมกัน 🙂 Archie และฝนได้ใช้เวลากับครอบครัว

และได้ไปเที่ยวสถานที่ใหม่ๆด้วย เราได้เจอกับลูกพี่ลูกน้องของ Archie ที่ป่วยเป็นมะเร็ง

เป็นการเจอกันครั้งสุดท้าย เพราะหลังจากที่เรากลับมาไทยสักประมาณ 2 เดือน เธอก็จากไปอย่างสงบ

ทริปที่ 3 ของปี ก็เป็นทริปเยี่ยมครอบครัวเช่นกันจ้า

รอบนี้เป็นการใช้เวลาช่วงคริสมาสต์และปีใหม่กับครอบครัวในออสเตรเลีย

ฝนทิพย์ได้กลับไป Melbourne ซึ่งเป็นเมืองที่ฝนชอบที่สุดในออสเตรเลียอีกครั้ง ดีๆ 🙂

“The purpose of life is not to be happy. It is to be useful, to be honorable, to be compassionate, to have it make some difference that you have lived and lived well.”
― Ralph Waldo Emerson

2. การงาน

กลับมาจาก New York เรมก็เริ่มจ้างคนมาร่วมงานของบริษัท คือตอนย้ายมาอยู่เชียงใหม่ใหม่ๆ

ทำงานกันอยู่ 3 คนจ้า ฝนทิพย์ แหม่ม และ Archie คือทำงานกันเยอะมาก ทำงานทุกวัน

ทำตั้งแต่เช้าจนถึงดึกๆ คือไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากทำงาน เนื่องด้วยก่อนย้ายมาอยู่เชียงใหม่

เรามีคนทำงานด้วยกันรวม 4 คนและ VA จากฟิลิปปินส์อีกคนนึง ตอนย้ายมาเชียงใหม่

เพื่อนร่วมงานคนนึงไม่อยากย้ายไกลบ้าน แล้ว VA ก็ทำงานไม่ได้คุณภาพ เลยเหลือเราทำงานกัน 3 คนในปริมาณงานของ 5 คน

เราเริ่มจ้างคนมาร่วมงาน ได้เพื่อนเก่าของฝนและ Archie ที่เราเจอกันเมื่อ 4 ปีก่อนพร้อมกันมาช่วย 2 คน

และมีน้องอีกคนที่มาสมัครทำงานด้วย แล้วก็ดูเป็นคนมีความรับผิดชอบต่องานดี เราเลยโชคดี ได้มีคนมาแบ่งเบาภาระงานไปได้

ในช่วงนี้ไปเสียลูกค้าไปบ้าง ได้ลูกค้ามาใหม่บ้าง ก็ถืออยู่ในสถานะโอเค ตอนนี้สิ้นปีจากที่เคยมีกันอยู่ 3 คน เราก็มีกันอยู่ 9 คนค่ะ ช่วยกันๆทำงานค่ะ 🙂

“There is no end to education. It is not that you read a book, pass an examination, and finish with education. The whole of life, from the moment you are born to the moment you die, is a process of learning.” –Jiddu Krishnamurti

3. การเรียน

ฝนทิพย์สมัครเข้าเรียนปริญญาโทจิตวิทยาปรึกษาที่มอชอ เขารับเข้าเรียนด้วยจ้า เย้!!!!!

ตอนสมัครก็มีโอกาสกลับไปจุฬาเพื่อเอาจดหมายรับรองจากอาจารย์ที่ปรึกษาสมัยเรียนป.ตรี

จึงเป็นโอกาสที่ดีที่ได้เจออาจารย์อีกครั้ง

เมื่อรู้ว่าตัวเองได้รับเข้าเรียนต่อฝนก็ตื่นเจ้นมากจ้า เพราะตัวเองสนใจด้านนี้อยู่

และเนื่องด้วยทำงานไปๆบ้างครั้ง ก็แอบมีย้อนถามตัวเองว่า นี่คือทั้งหมดที่อยากทำแล้วเหรอ

คือจริงๆก็ชอบงานที่ทำนะ ตื่นเต้น กดดัน รายได้พอควร จัดการเวลาการทำงานได้เอง

แต่ฝนก็ยังรู้สึกว่าอยากทำอะไรที่มากกว่านี้

 

ฝนทิพย์เริ่มเข้าเรียนอีกครั้ง เป็นความรู้สึกที่มีชีวิตชีวา

เพราะดูเหมือนชีวิตจะวุ่นวายมากขึ้น งานเพิ่มขึ้น ต้องเรียน

ต้องเตรียมสอบ แต่ฝนก็ยังมีเวลาดูซีรีส์เกาหลีจบไปหลายเรื่องนะจ๊ะ อุอิ อุอิ

“The meeting of two personalities is like the contact of two chemical substances: if there is any reaction, both are transformed.”
― C.G. Jung

4. ความสัมพันธ์กับคนรอบตัว

เนื่องด้วยฝนทิพย์มีความจำไม่ดี จึงไม่สามารถเรียบเรียงได้ว่าเหตุการณ์ไหน เกิดขึ้นตอนไหน

แต่รวมๆแล้วในปี 2015 มีคนที่เป็นส่วนนึงของชีวิตฝนจากไปหลายคน

ทำให้ฝนได้หยุดและทบทวนถึงคุณค่าของชีวิต ถึงการใช้ชีวิตของตัวเอง

เป็นการตอกย้ำให้เห็นถึงความสำคัญของการใช้ชีวิตอย่างเต็มที่

อยากทำอะไรก็ทำ ใครทำไม่ดีด้วยก็ให้อภัยเขา ใครทำดีด้วยก็พยายามค่อยๆตอบแทนบุญคุณของพวกเขา

ฝนได้เห็นถึงการพัฒนาไปในทางที่ดีของการจัดการกับอารมณ์ของตนเองของ Archie

ฝนได้เรียนรู้เกี่ยวกับจิตวิทยาเพิ่มขึ้นจากห้องเรียน และได้เรียนรู้เกี่ยวกับตัวเองเพิ่มขึ้น

รู้สึกได้ว่าตัวเองได้เติบโตขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน ไม่ใช่แค่จำนวนตีนกาที่เพิ่มขึ้น

และปริมาณของไขมันหน้าท้องที่เพิ่มขึ้น แต่ฝนได้เติบโตด้านจิตวิญญาณ และด้านความคิดด้วยเช่นกัน

“In the end, it’s not the years in your life that count. It’s the life in your years.”-Abraham Lincoln

โดยสรุปแล้ว ปีนี้ถือเป็นปีที่ดีเลยทีเดียวค่ะ

และฝนก็จะพยายามทำให้ปี 2016 เป็นปีที่ฝนและคนรอบๆตัวค่อยๆเติบโตไปพร้อมๆกันอีกปีนึงเช่นกันค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s